Δεκαεννέα χώρες δεκαεννέα προϋπολογισμοι δεκαεννέα χρεοστάσια δεκαεννέα οικονομικές πολιτικές....Ασκεί το Καλβινιστικο, της αυστηρής λιτότητας Βερολίνο, την πολιτική πορεία της οικονομικής σύγκλησης των δεκαεννέα κρατών μελών;
Όχι εξ' ορισμού.. Το όχι βέβαια ας το αναζητήσουμε στις αγορές της φούσκας και στις ιδεοληψίες του φιλελευθερισμού.
Το χρέος των μελών της ΕΕ είναι τεράστιο και πλέον δυσανάλογο ώστε να υπάρξουν συγκλίσεις των αποπληρωμών στην ΕΚΤ έτσι ώστε για να δια...φυλαχτεί η νομισματική πολιτική σταθερή.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ πανευρωπαϊκής ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗΣ του χρέους των κρατών μελών εντός του Ευρωνομίσματος.
Για να πραγματωθεί αυτό πρέπει πάνω από όλα να υπάρχει, όχι μόνον νομισματική σύγκλιση αλλά και πολιτική ένωση της Ε.Ε. κάτι που με τα σημερινά δεδομένα είναι αδύνατο λόγω των νεοφιλελεύθερων αντιδραστικών καθεστώτων του σκληρού πυρήνα.
Ακόμα και εάν φτάσουμε σε βαθύ κούρεμα, το χρέος που θα πρέπει να διαγραφεί πρέπει να είναι της τάξεως του 80% το ολιγότερο για να είναι βιώσιμο....
Παρ' όλα αυτά ακόμα και σε αυτή την περίπτωση ο Γερμανικός οικονομικός γίγαντας μπορεί και έχει ακόμα και την πρωτογενή δυνατότητα να γονατίσει και πάλι την οικονομία σου εάν διατρέξει κινδύνους η δικιά του..
Το γνωρίζουμε όλοι και κάνεις μας δεν μιλά. Δεν είναι έντιμο σύντροφοι.
Οι Γερμανοί σύντομα θα προτίθενται να γυρίσουν στο εσωτερικό σκληρό νόμισμα (μάρκο) λόγω της συνεχούς πίεσης του δολαρίου στο Ευρω...
Θα το αντιληφθούμε εύκολα ρίχνοντας μια ματιά στις πρόσφατες ισοδυναμίες ευρώ-δολαρίου..
Με την παραμονή στην Ευρωζωνη δεν βγαίνει κανένα ευέλικτο πρόγραμμα.
Εμείς μέχρι πότε θα στηρίζουμε το τοτέμ (ευρώ) ένα πολυεθνικό νόμισμα (όχι εθνικό Αλέξη), που έχει καταλήξει να είναι συνάλλαγμα;
Η ΟΝΕ και τα σύμφωνα σταθερότητας της Λισαβόνα και του Μάαστριχ έχουν
γίνει κουρελόχαρτα από τα χρέη των χωρών μελών στην ΕΚΤ.
Ας ξυπνήσουμε. Η διαπραγμάτευση (εντός του ευρώ) χωρίς την συνολική αναδιάρθρωση των χρεών μελών είναι άσκοπη....
Το 2022 θα χρωστάμε 370δισ. περίπου μόνο για τοκοχρεολύσια των δανεισμών.
Το συνολικό χρέος (χωρίς το κούρεμα) θα τριγυρίζει στην καλύτερη των περιπτώσεων 320 δις περίπου.
Προσθετικά και χωρίς πολικές υφέσεων στην καλύτερη των περιπτώσεων
θα χρωστάμε 700 δις περίπου. Το χρέος με χρέος δεν σβήνει. Αντίθετα εκτινάσσεται.
Η διαφορά της διαπραγμάτευσης και του πολιτικού αλντσχαιμερ είναι η ρήξη...
που είναι τελικά αναγκαία.
Ποιος θα την τολμήσει; Μα η πολιτική βούληση και ο λαός.
Η πολιτική βούληση οφείλει να ξεκινήσει από την ''Κουμουνδουρου''.
Ας προχωρήσουμε με γνώμονα το 70-30.
ΔΕΝ ΕΧΕΙ να πληρώσει ο λαός συνεχεία ούτε τις εκατό δόσεις ούτε τις
χίλιες που θα προκύψουν στα επόμενα εξήντα χρόνια.
Λύσεις συναινετικές εντός Ευρωζωνης δεν υπάρχουν....μόνον αργός οικονομικός θάνατος.
ΣΥΓΓΡΑΦΗ: ΕΞΑΔΑΚΤΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου