της Ανδρομέδας του γαλαξία. .
Στο τεφτέρι σου από άμμο,
ξεδίπλωσες το μεγαλείο και την μελωδία.
Την εξάρτηση των μελωδικών σφαιρών
και των κόσμων.
Δεν έσφιξε τον κόσμο σου η αλυσίδα
ούτε το βάρος στο περπάτημα,
Σου κρατούσε μυστικά η φυλακή.
Τις σκέψεις για το άπειρο των ματιών,
Την νόηση που μάτωνε,
Αδιάφορη στα κτυπήματα μαστιγίων.
Το σύμπαν, τα είδωλα του,
γράφεις τώρα
στο μέσα σου.
Η ιστορία σου ταξίδι στην άκρη.
Στο Ηρώδειο
Στο πλαϊνό της Επιδαύρου
Ο δεικτικός της Λυσιστράτης.
Πάντα ίδια απειροστά περάσματα
της μελωδίας του γαλαξία.
Ουράνιες σφαίρες, πήρες αξιώματα
από τις μούσες των άστρων.
Μάτια θεατών εξέδρας ανοίγουν μαζί
κλείνουν στο ίδιο το μαζί.
Το χειροκρότημα στους θεατρίνους
χωρίς του ήχου τις διαφορές.
Ο οδηγός και ο αλάνθαστος εσύ.
Εσύ, και το μάθημα των μαθημάτων.
Τα μαθηματικά σου.
Μια χαρακιά στο τεφτέρι από άμμο,
Δώρο θεών σε ευρύχωρο κελί.
Μοναδικό στο πλήρωμα των χρόνων,
Φωτεινά στο εγκατο των βασάνων.
Μοναδικά φώτα οι αριθμοί σου
Μοναδικός ο ήχος των άστρων.
Με το θέλω σου,
να σου δείξω νέους καιρούς.
Ένας δρόμος από την Σάμο σου,
στην άλλη άκρη του Αιγαίου.
Άλλος τον λέει μικρο άλλος μεγάλο.
Πρόβλημα άλυτο νέου ανθρώπου.
Ο χρόνος.
Ο χρόνος, η αλληλουχία του με χρήμα.
Σοφότερε των σοφών μέτρησε άστρα
σε αυτούς που δεν τα είδανε ποτέ.
Μέτρησε όπως εσύ ξέρεις
Όπως τα έβλεπες εσύ.
Αναρριχήσου στο χάος τους,
Στο απειροστό τους.
Ποιοι, και που οι μαθητές Πυθαγόρα;
Πλανήτης της αλυσίδας των κελιών
και των φόνων πάλι.
Θα τους αντίκρισα;
Δεν τους γνωρίζω.
Θα χώρεσαν εδώ σε κόσμο ψηφιακό;
με τα ''όχι'' τους στο ποταπό;
Με τις ρουτίνες στην αντιγραφή.
Εσύ τους έδωσες,
Εσύ τους χάρισες ζωή.
Μίλα τους πως θα την ζήσουν.
ιωάννης εξαδάκτυλος
17/11/2014
της μελωδίας του γαλαξία.
Ουράνιες σφαίρες, πήρες αξιώματα
από τις μούσες των άστρων.
Μάτια θεατών εξέδρας ανοίγουν μαζί
κλείνουν στο ίδιο το μαζί.
Το χειροκρότημα στους θεατρίνους
χωρίς του ήχου τις διαφορές.
Ο οδηγός και ο αλάνθαστος εσύ.
Εσύ, και το μάθημα των μαθημάτων.
Τα μαθηματικά σου.
Μια χαρακιά στο τεφτέρι από άμμο,
Δώρο θεών σε ευρύχωρο κελί.
Μοναδικό στο πλήρωμα των χρόνων,
Φωτεινά στο εγκατο των βασάνων.
Μοναδικά φώτα οι αριθμοί σου
Μοναδικός ο ήχος των άστρων.
Με το θέλω σου,
να σου δείξω νέους καιρούς.
Ένας δρόμος από την Σάμο σου,
στην άλλη άκρη του Αιγαίου.
Άλλος τον λέει μικρο άλλος μεγάλο.
Πρόβλημα άλυτο νέου ανθρώπου.
Ο χρόνος.
Ο χρόνος, η αλληλουχία του με χρήμα.
Σοφότερε των σοφών μέτρησε άστρα
σε αυτούς που δεν τα είδανε ποτέ.
Μέτρησε όπως εσύ ξέρεις
Όπως τα έβλεπες εσύ.
Αναρριχήσου στο χάος τους,
Στο απειροστό τους.
Ποιοι, και που οι μαθητές Πυθαγόρα;
Πλανήτης της αλυσίδας των κελιών
και των φόνων πάλι.
Θα τους αντίκρισα;
Δεν τους γνωρίζω.
Θα χώρεσαν εδώ σε κόσμο ψηφιακό;
με τα ''όχι'' τους στο ποταπό;
Με τις ρουτίνες στην αντιγραφή.
Εσύ τους έδωσες,
Εσύ τους χάρισες ζωή.
Μίλα τους πως θα την ζήσουν.
ιωάννης εξαδάκτυλος
17/11/2014